پوششمان مشکیست

امــــــــــــــــا

دنیــــــــای رنگـــــــارنگــــــی

داریــــــــــــــــمــ . . .

به گمانم :

فرشته ای هم ،

مسئول شمردن گام های با وقار تو باشد بانو . . .

فکر کن چند چفیه خونی شد ، تا چادری خاکی نشود ؟!!

نه به سیاهی محیط ، که به پاکی مساحت

با کعبه برابری ای چادر . . .

بعــــــــــید میدانـــــم

کســـی بــا پوشیـــــدن " ســآپــورت "

در مــیــان کــوچـــه و خیـــابـــان و مـحـلـــه هـــایـــش

در روز رستـــاخیـــز نیـــز

" ســآپــورت " شـــود . . .

آلودگی هوا حل شدنی است ؛

وای به روزی که حواهای این شهر آلوده شوند . . .

از صبح که می رفت بیرون تا شب هر چه داشت می فروخت ؛

مشتری هایش هم ، همه راضی بودند 

همه را حراج می کرد :

ایمان ، عفاف ، حجاب ، متانت و نجابت را ؛

همه را همه . . .

چـــادری ها با مـــاه نسبت دارند

مــــــاه ،

     نور خورشید را به خودش می گیرد .

چـــادر مشکیه تو ،

          گرمای خورشید را ؛

و این گونه است که چـــادری ها با مـــاه نسبت دارند . . .

من چادرم را که می پوشم ،

فکر نکن از تمام دخترانه هایم همین وقارش را بلدم

نه اتفاقا بر عکس ؛

ناز و عشوه را هم خوب بلدم .

تو برای من ارزشی نداری که بخواهم ارزش هایم را برایت صرف کنم ؛

من برای یک غریبه که تنها چند لحظه از کنارم می گذرد ،

دخترانه هایم را خرج نمی کنم !

تو به همان بی ارزش های توی خیابان نگاه کن

من نیازی به نگاه های بی ارزش تو ندارم . . .

گاهی چادرم خاکی می شود

چادر مشکی ام از در و دیوار شهر خاکی می شود 

از نگاه های طعنه آمیز خاکی می شود

از حرف های سیاه خاکی می شود و گاهی چادرم را خودم خاکی می کنم

چادرم را می شویم تا غبار شهر را از رویش پاک کنم 

تا سنگینی نگاه ها را پاک کنم

با همه این حرف ها ؛ 

چادر خاکی ام را با تمام وجود دوست دارم 

و آن را با افتخار سر می کنم ... به یاد چادر خاکی مادرم زهرا (س)

در بین کوچه های غریب مدینه 

من عااشق چادرمم ؛

مخصوصا وقتی خاکی می شود . . .